Omarm je woede, Hoofdstuk 1

Woede consumeren

Woede is een emotie, consumeren is iets tot je nemen. In het boek: ‘Omarm je woede’ legt de boeddhistische monnik Thich Nhat Hanh uit dat je woede op vele manieren, zonder het vaak te beseffen, tot je kan nemen.

Door het letterlijk te consumeren maar zintuiglijk kan je ook de energie van de woede in je laten komen. Ik kwam net bij de dietiste vandaan en ze had me een vraag gesteld waar ik nog nooit eerder aan gedacht had.

‘Rabia, wat is je relatie ten opzichte van voedsel?’

3x raden wat mijn eerste antwoord was…

‘We zijn boos op voedsel en vooral Parel. Onze hele jeugd lang hebben we bij het eten boosheid gevoeld.’

‘Oh, hoe dat zo?’

‘Ik ben op mijn 30ste erachter gekomen dat ik lactose intolerantie heb en niet zo goed tegen gluten kan. Mijn oma vertelde mij dat ik als baby altijd de pap die ze me gaven uitspuugde en ik heb bij mijn pleegouders, na bijna elke maaltijd, uren en uren met een bakje yoghurt en muesli op de platte vriezer huilend in een koude garage gezeten. Bij mijn andere pleeggezin was er veel overgewicht en aten we altijd pakjes en zakjes eten. Ik werd ziek van eten, het was vaak ongezond en vaak kreeg ik na het eten straf omdat ik het niet op kon. Niemand heeft ooit gezien dat ik er ziek van werd. Plus, ik zag een keer in een artikel dat er per dag 22.000 kinderen sterven van de honger in de wereld. Ow, ja plus…het dieren leed in de vlees industrie. Ik voel me schuldig dat ik zo van vlees houd maar ik kan biologisch vlees niet altijd betalen. Ik ben een Surinamer, ik hou van eten maar ik weet soms van gekkigheid niet meer wat ik nog wel en niet kan eten.’

De dietist keek me bedenkelijk aan en knikte.

‘Tja, nu je dit verteld sta ik niet zo heel erg verbaasd te kijken dat jij moeite hebt met afvallen. Voedsel maakt je boos en wekt een schuldgevoel bij je op zo te horen. Je eet/drinkt veel te weinig en daardoor houd je lichaam wat het maar binnen krijgt vast.

‘Zucht…meen je dat nou?’

Dit is dus precies wat Thich Nhat Hanh bedoelde. Eten stop je in je mond, als je een stuk vlees van een varken of kip in je mond stopt dan neem je de chi (energie) van dat dier tot je.

Denk je dat deze dieren gelukkig waren? En zorgeloos blij aan hun einde zijn gekomen?

Deze dieren hebben ontzettend veel stress gehad, deze stress heeft hun lichaam nooit op een goede manier kunnen verlaten. Dus als jij het vlees van deze dieren consumeert neem je de stress van zo’n dier tot je.

En zo zit het ook met het schuldgevoel. Dat er zo veel kinderen per dag sterven van de honger raakt je, komt bij je binnen.

Deze foto brak als kind mijn hart.

Dat is heel menselijk, maar het is niet jou schuld dat kinderen komen te overlijden. Er is iets niet goed met het huidige systeem. De welvaart in de wereld is niet goed verdeeld en we leven niet altijd even bewust.

De TV, radio, krant en internet. Allemaal ellende. Het nieuws kotst in een bulletin van 20 minuten alle ellende van die dag over je heen. Nog voordat je de deur bent uitgegaan om naar je werk of afspraken te gaan. Denk je dat dat een fijne vorm is om je dag goed te beginnen? Nee, niet bepaald…

Om ervoor te zorgen dat dit niet emotioneel en spiritueel de overhand krijgt van jou als persoon is een plan nodig. Je bent je er nu bewust van. Je weet ook dat jij er niet direct schuld aan draagt. Je kan met je gezin/geliefde afspreken hoe je dan wel de dag wil beginnen. Je kan afspraken maken van wat je wel en niet kijkt op tv, waar je wel en niet boodschappen doet, je kan samen een week menu opstellen en onderzoek doen naar de productie van het voedsel wat je koopt.

Dit heb ik ook gedaan en ik merkte al snel dat het me heel veel rust gaf. Ik koop geen voedsel uit pakjes of zakjes. Beperk het plastic, eet niet elke dag meer vlees. En als ik vlees eet dan bied ik in mijn hoofd mijn excuus aan het dier en dank het dat ik het kan eten. ik probeer de ruimte waar ik eet gezellig in te richten en elke hap bewust te kauwen. Van elk hapje de verschillende smaken te proeven. Ook de porties heb ik aanzienlijk beperkt. (in kleinere pannetjes koken is een aanrader!) De maaltijden bewust opscheppen en het bord leuk opmaken. Ik probeer er voor Parel een pleziertje van te maken, haar betrekken bij het kook proces. Dit geeft haar zelfvertrouwen en trots dat ze heeft mogen koken. Ik heb al sinds mijn 18de geen zenders meer op mijn tv en lees zelden een tijdschrift. Ik ben gestopt met roken en sport vaker. Ik ben niet perfect maar hoop dat dit een begin is naar een bewustere staat van ‘zijn’ is. Bewust lopen, zonder telefoon de mensen aankijken, diep adem halen en soms gewoon een vreemde groeten. Gewoon omdat het kan.

Ja, ik geloof dat we er catastrofaal een potje van maken en er komt een dag dat we de gevolgen ervan onder ogen zullen moeten zien. Er zal heel veel moeten gebeuren willen we de consumptie van ‘woede’ in welke vorm dan ook tegen gaan. Ik denk dat stap 1 bewustzijn is, dat is beter dan helemaal niets doen.