Vergeven maar zeker niet vergeten

‘Geef het een plekje’ deze term kennen jullie vast wel of ‘Vergeven en vergeten’. Ik heb hier vaak over nagedacht. Wat houden deze woorden nou echt in? Wat is er de waarde van en wat zeg je precies? Bij het woord vergeven voel ik altijd onrust in me naar boven borrelen. Soraya haat dit woord tot op het bot. Vergeven staat, voor haar, gelijk aan: ‘Oke, je hebt me onjuist bejegend. Ik zal nooit een excuus van je krijgen dus word er van mij verwacht dat ik het vergeet, verder ga met mijn leven en doe alsof de pijn (die jij veroorzaakt hebt) er niet is. Ik snap deze beredenering heel goed van haar.

Fotograferen is mijn passie maar….wat ga ik doen en hoe ga ik reageren als ik iemand op de foto moet zetten die mij heel erg pijn gedaan heeft? De wereld is klein, heel klein. Daar kom ik zo nu en dan wel achter.

Toch maar even in gesprek met Soraay. Welke gezonde volwassen boodschap ga ik hier tegen over zetten. Hoe ga ik mijn wederhelft overtuigen dat we hier boven staan en zorgen dat zij kan blijven functioneren en we van de dag kunnen genieten?

‘Soraay, ik hoor je en je hebt helemaal gelijk. Deze persoon heeft mij, jaren geleden, op de dag dat ik geopereerd werd aan mijn baarmoeder laten vallen voor een cijferlijst die de volgende dag ook kon worden opgehaald.’

Het maakte haar niet uit wat ik zei. Ze heeft me de hele dag genegeerd en ik heb haar aanwezigheid niet gevoeld. Ze was echt boos en nu ook op mij omdat ik bleef doen waar ik voor was gekomen. Ze kon het niet verdragen. Later toen ik de foto’s aan het uitzoeken was deed ik een ontdekking die ons rust en begrip gaf. Er stonden nog meer mensen op de foto die van de situatie af wisten. Ik heb een poosje naar het scherm zitten staren naar hun gezichten. Ze keken niet blij, ik zag ongemakkelijkheid en spijt in hun ogen. Ik zag dat zij ook wisten dat mijn boosheid terecht was, maar zij stonden in het midden en wisten niet wat ze moesten doen.

‘Raapi, sommige mensen weten niet goed hoe ze sorry moeten zeggen omdat ze dat nooit geleerd hebben’ mompelde Parel voorzichtig.

‘Klopt, helemaal kleintje’

Het woord sorry heeft een hele grote kracht en kan zo veel wonden helen. Maar om dat woord over je lippen te krijgen moet je bereid zijn je even heel kwetsbaar op te stellen. Dit is het aller engste woord wat je maar kan zeggen. En het is het woord, die je soms nodig hebt, om te kunnen helen.  Ik denk niet dat alleen degene die de ‘sorry’ ontvangt heelt. Ik geloof er ook heilig in dat de persoon die ‘sorry’ kan zeggen zal helen. Er is vaak zoveel aan vooraf gegaan, vaak is de situatie zo beladen en gevuld met verdriet en pijn. Je kan trouwens ook sorry tegen jezelf zeggen. Ook dat is soms even nodig en zal je helpen met helen.

Een paar weken geleden had ik met mijn lieve pleegzus een gesprek en ze vroeg me ineens of ik een sorry van haar nodig had. Hier meer over in een ander blog. Maar ik weet nog dat toen ik ophing. Mijn hart een paar kilo lichter was. Ik voelde me blij. Dit gun ik iedereen die onjuist bejegend is. We zijn mensen, niemand is perfect, we hebben allemaal ons eigen portie pijn te verdragen gehad en een eigen referentie kader vanuit waar we soms als mafkezen reageren. En soms is een sorry, door omstandigheden, niet meer mogelijk bedacht ik me.

‘Dan zeg je sorry, tegen jezelf met de groetjes van die andere persoon’ zei Parel.

‘LOL, Parel je bent echt heel schattig!’

Het komt er volgens mij op neer dat je het hoe dan ook een plekje moet zien te geven. Ik geloof er ook in dat je in elke situatie waarde kan creëren, dus ook in een ruzie of pijnlijke situatie. Wat die waarde is zal je denk ik moeten ontdekken door gewoon te leven. Laat je hart zich niet vullen met wrok en boosheid. Dat zou zo zonde zijn.