Het verhaal van Saskia Troy

Saskia-Troy

Het volgende gastblog is van Saskia Troy. We hebben zo nu en dan contact gehad via Facebook en kwamen er al vrij snel achter dat we, qua jeugd, beide veel gemeen hebben. Ze stuurde mij een mail. Ze was er klaar voor, ze was klaar voor haar ‘coming out’ en wilde haar verhaal delen. Ze vertelde over haar strijd voor gerechtigheid en om te helen. Laten we blijven praten over seksueel misbruik, bij jongens en meiden die bij jeugdzorg hebben gewoond. Door hier licht op te blijven schijnen hopen we dit onderwerp actueel te houden. Veel kinderen kunnen niet voor zichzelf vechten omdat ze er nog midden in zitten. Saskia doet dit vandaag met haar gastblog voor ze door haar verhaal te delen. Ze heeft dit zelf geschreven vanuit haar kracht, dank hiervoor!

 

Even voorstellen

Ik ben Saskia Troy. Ik ben voormalige Global Chapter manager van een NGO van de Verenigde Naties. Ik ben opgeleid in het vakgebied Corporate Social Responsibility als bedrijfskundige en econoom.

Daarvoor deed ik een PhD-stage op het gebied van duurzaam leiderschap bij een Nederlandse multinational onderneming. In het verleden heb ik me veel ingezet voor de verbetering van de positie van kinderen en jeugd.

Op dit moment ben ik in Frankrijk om een opleiding over Tibetaans boeddhisme te gaan doen. In mijn jeugd ben ik opgegroeid in tehuizen van Jeugdzorg. Daar heb ik te maken gehad met veel misstanden en onrechtvaardigheid als het gaat om de rechten van kinderen.

 

Wat is de ervaring die je wilt delen?

In mijn Jeugd ben ik seksueel misbruikt binnen Jeugdzorg, waarbij ik op het moment dat ik dit vertelde, ben verwijderd uit de instelling waar ik op dit moment woonde.

Ik las pas een paar jaar geleden, in de rapportages van de Commissie Samson, dat dit bij erg veel meisjes op deze manier is gebeurd. Ik werd over een periode van een aantal weken bijna dagelijks bedreigd met groepsverkrachting en ben ook aangerand door een van de jongens uit de buurt. De anderen stonden erbij te lachen en vertelden wat ze in de toekomst allemaal voor seksuele handeling met mij wilden gaan verrichten.

Op het internaat, waar ik daarvoor woonde, ben ik niet in bescherming genomen tegen seksueel geweld door mijn stiefvader van vroeger. Ondanks het feit dat ik vanaf het begin af aan signalen vertoonde van een kind dat misbruikt zou zijn.

Ik moest jarenlang over mijn eigen seksuele moraal spreken waar hij met een triomfantelijke uitdrukking op zijn gezicht bij heeft gezeten. Achter mijn rug werden hier, door jeugdhulpverleners, rapportages vol over geschreven maar tegelijkertijd werden alle ins-and-outs over mijn seksleven als opgroeiend tienermeisje hem op een dienblaadje gepresenteerd. Ook ben ik jarenlang nog in de weekenden naar huis gegaan waarbij ik ben blootgesteld aan de mishandeling en seksuele avances van mijn stiefvader van destijds.

Daarnaast werd ik door de groepsleiding uitgemaakt voor hoer, promiscue en sletterig. Zij vertelden mij dat, als ik daar niet was gekomen, ik waarschijnlijk vanzelf in de prostitutie terecht zou zijn gekomen omdat ik als kind al hoerig was geweest. Ik denk dat ze daarmee de incest en het seksueel misbruik door mijn stiefvader van vroeger bedoelden.

Niet echt de meest professionele manier om hier mee om te gaan. Als het gaat om dit laatste heb ik nu een schadezaak lopen in verband met de Tijdelijke Regeling van de Commissie Samson waarbij ik begeleiding krijg vanuit Slachtofferhulp.

 

Wat deed de ervaring met je?

Ik durfde niet meer te vertellen wat er aan de hand was op het moment dat er problemen waren omdat ik dacht dat alles toch mijn eigen schuld zou zijn. Ik voelde me verschrikkelijk eenzaam, durfde nauwelijks nog voor mezelf op te komen en dacht dat iedereen tegen me was.

Zo werd ik op mijn zeventiende, toen ik nog in kindertehuizen woonde, verkracht door een vertrouwenspersoon. Hij studeerde op dat moment aan een universiteit in Rotterdam. Hij was tevens ook een kennis uit mijn vriendenkring. Hierdoor durfde ik jarenlang aan niemand iets te vertellen.

Pas veel later begreep ik dat mijn positie als kwetsbaar, minderjarig meisje zonder een veilig thuis op dit moment juist erg sterk was. Het strafrecht is er namelijk op gebaseerd om zwakkere en meer kwetsbare personen binnen de samenleving te bescherming te bieden. Ik dacht toen juist dat ik als moeilijk opvoedbaar meisje uit kindertehuizen ook geen rechten had. Dit was bij nader inzien volkomen onterecht.

 

Hoe ben je ermee omgegaan?

Ik heb jarenlang traumabehandeling gekregen bij ‘Stichting Blauwe Maan’ in Tilburg en daarna EMDR therapie bij ‘Psychotherapie Praktijk Blijdorp’. Daarnaast heb ik veel vrijwilligerswerk gedaan voor de Verenigde Naties op het gebied van duurzame ontwikkeling en het klimaat, de positie van vrouwen, meisjes, kinderen, jeugd, onderwijs en gezondheidszorg waar ik veel van heb geleerd.

 

Wat heb je ervan geleerd?

Ik heb veel geleerd over de stereotypering van tienermeisjes en de discriminatie van vrouwen die op grote schaal heeft plaatsgevonden binnen de Nederlandse Jeugdzorg. Op het moment dat daarna dezelfde dingen op een minder ernstige manier gebeurden in mijn leven dan zag ik het daarna eerder en probeerde ik het patroon te doorbreken.

Bijvoorbeeld bij een multinational was er een manager die vertelde dat hij echt geen vrouwen van binnen een bepaalde leeftijdscategorie zou aannemen omdat ze anders zwanger zouden kunnen worden. Ik heb daar een klacht over ingediend. Seksisme en discriminatie op de werkvloer is iets wat bij grote bedrijven nog steeds bijna dagelijks voorkomt maar waar vaak niets tegen wordt gedaan of over wordt gezegd.

 

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Ik hoop dat mijn ervaringen bij kunnen dragen aan een meer duurzame, liefdevolle en welvarende toekomst voor de kwetsbare kinderen van vandaag in deze wereld.

Vooral als het gaat om de institutionele discriminatie en de stigmatisering van meisjes binnen Jeugdzorg wil ik graag met de dingen die ik heb zelf heb meegemaakt mijn steentje bijdragen. Het is ongelijkwaardig als jongens binnen Jeugdzorg opscheppen over porno en seks en je dan als je ditzelfde doet als meisje je wordt gediskwalificeerd. Op deze manier leren meisjes niet opkomen voor hun eigen verlangens en behoeften en neemt de kans op seksueel geweld in hun leven toe. Dat blijkt wel uit de cijfers over seksueel misbruik van meisjes binnen Jeugdzorg.

Ik wil deze meisjes graag een hart onder de riem steken door te vertellen over mijn ervaring waarbij ik zelf de schuld kreeg van de incest door mijn stiefvader van destijds.

 

Wat is je droom?

Ik wil graag met de opbrengsten van mijn boek met de daarin vrijgegeven documenten van mijn schadezaak Tijdelijke Regeling bij de Commissie Samson een stichting oprichten.

Het doel van deze stichting zal zijn om traumabegeleiding te bieden aan meisjes die seksueel misbruikt zijn binnen Jeugdzorg.

Meestal heeft er eerst geweld plaatsgevonden binnen het gezin en later binnen het pleeggezin of de instelling waardoor zij zich keer op keer in de steek gelaten hebben gevoeld. Daardoor hebben zij vaak geen enkel vertrouwen meer in de hulpverlening.

De therapie duurt daardoor langer en vraagt om een ander soort benadering.

 

Wat waren jouw levenslessen?

Je moet niet de schuld op je nemen van dingen die andere mensen bij jou hebben gedaan.

 

Wat maakt je gelukkig?

Kleine dingetjes. Een kopje koffie met een croissantje met Franse kaas.

 

 

Foto:

Saskia Troy (1996) op het moment dat zij woonde binnen een instelling van Jeugdzorg Nederland

 

Website:

saskiatroy.wordpress.com/