Het lievelingsliedje van Parel

hd_frozen__elsa_wallpaper_1920x1080_by_robotthunder500-d71rgse

Bij therapie hebben we het gehad over wat kinderen leuk vinden. Vaak hebben kinderen een film of liedje die ze het liefst 20 keer per dag willen kijken of horen. Ik moest lachen, want ik weet dat Parel een lievelings liedje heeft. Frozen in het Frans ‘La Reine des Neiges’. Ze wilde Frans leren praten en dit was het eerste liedje wat ze per se wilde leren. Met als gevolg dat ik het echt al meer dan 100 keer heb geluisterd. Tijdens het afwassen, tijdens het douchen, tijdens het klusjes doen in huis, als ze zich verdrietig voelt….ik vind het stiekem ook wel een mooi liedje…

We waren dus bezig met ‘re scripting’ dit komt erop neer dat je samen met de psycholoog je trauma als het ware aan het her schrijven bent. Toen het trauma gebeurde was je een kind maar nu gaan we het trauma nog een keer beleven maar dan als gezonde volwassene, samen met de psycholoog die er is om in te grijpen als het te heftig word. Tijdens dit proces hoorde ik dat Parel Hindi verstond. Toen ik 5 jaar was sprak ik Nederlands, Engels, Sranang (Surinaams) en Hindi. Parel is een groot talen talent.

Ik kan nu alleen nog maar Nederlands en Engels praten. Ik verstond niet wat er in de herbeleving gezegd werd maar ik voelde wat Parel voelde. Dit was een maffe ontdekking die ik deed. Ik kwam thuis en Frozen moest weer even op omdat Parel even haar emoties kwijt moest. Ik zette het op en scrolde door de youtube lijst. Mijn oog viel op Frozen in het Hindi. Ik vroeg aan Parel of ze deze wilde luisteren. We waren beide nieuwsgierig hoe het zou klinken.

Het liedje begon te spelen en we zaten aandachtig te luisteren. Ik verstond er geen bal van natuurlijk maar het ritme was mooi. Toen ik klaar was vroeg ik Parel wat ze ervan vond. Ze had heel stilletjes zitten luisteren.

‘Raapi, het was mooi maar het was niet de echte Frozen. De mevrouw zei het verkeerd en de tekst is heel anders. Ze zei: ‘Faane ho’ en zo moet je  het niet zeggen’ 

Ik was verbaasd en begon naar beneden te scrollen of iemand in de commend section daar iets over schreef. Mijn mond viel open van verbazing toen ik las wat iemand had geschreven.

‘Im Hindi, why is she saying: ‘Faane ho’? It is: ‘Jaane Do’

‘Parel, je blijft me verbazen’ 

Later zat ik er nog eens over na te denken. Volgens mij gaan op een gegeven moment de ‘spirituele poorten’ dicht en worden we volwassen. Kinderen hebben zo veel talenten en zijn zo puur. We vergeten als het ware hoe het was om kind te zijn. Kinderen weten nog hoe je gewoon moet leven en gelukkig kan zijn met de kleinste dingen. Volwassen dreigen dit te vergeten. De puurheid maakt plaats voor zorgen, verplichtingen en verwachtingen waar we aan (denken) te moeten voldoen. Ik geloof door naar het kind in jezelf te luisteren en deze, zo nu en dan, de ruimte te geven je nog steeds bij dat gevoel kan komen. Het is niet weg. Ik weiger te geloven dat het weg is. Het is gewoon een kwestie van de wereld om je heen heel even los laten.

Bij deze hier is het lievelingsliedje van Parel