Jasmijn, Waardeloos of Waardevol?

Jasmijn_001

 

Voor het volgende gastblog heb ik Jasmijn gevraagd of zij wil vertellen over haar tijd in de prostitutie. Ik heb haar in 2012 leren kennen omdat ze 2 keer naar mijn theater voorstelling, Rood licht, is wezen kijken. We merkten al snel dat we beide een klik hadden en ons verhaal met mensen wilde delen. Heel openhartig vertelde ze mij over haar jeugd, haar depressie, haar prostitutie tijd en hoe ze daarna haar leven weer heeft opgepakt!

 

Let op, er zitten heftige stukken in het verhaal!

 

Hoe was je jeugd

Mijn ouders zijn al mijn hele leven al gewoon bij elkaar. Ik heb een oudere broer en toen ik een jaar of acht was kreeg ik een pleegzusje. Zij heeft een aantal jaar bij ons gewoond en is toen weer terug gegaan naar haar eigen familie. Eigenlijk is mijn kindertijd heel gelukkig geweest. Ik heb tot mijn 20ste thuis gewoond.

 

Dus eigenlijk heb je een hele stabiele jeugd gehad

Ja, dat klopt. Het is wel zo dat ik op mijn 12de, zonder een duidelijke reden, heel erg depressief begon te worden. Ik heb nooit echt geweten waar dat aan lag. Dat was wel iets dat zwaar woog omdat ik juist zo’n stabiel thuisleven had en eigenlijk geen reden had om depressief te zijn was het extra zwaar want ik vond niet dat ik daar het recht toe had.

 

Tot hoe lang heeft je depressie geduurd

Nog steeds, ik ben nu 33 jaar en het is een chronische depressie geworden. Het is wel met periodes. Mijn depressie is nu vrij stabiel maar wel altijd aanwezig. De ene keer is het erger dan de andere keer. Als ik echt ernstig depressief ben dan lig ik de hele maand in bed. Ik probeer zo veel mogelijk wel te doen en ook mijn rust goed in te plannen. Ik heb er redelijk mee om leren gaan.

 

Heb je hulp gehad of gezocht voor je depressie

Toen ik 18 jaar was kwam ik in de ziektewet terecht omdat het echt niet meer ging. Na de prostitutie heb ik hulp gezocht om het trauma van de prostitutie aan te pakken. Hiervoor kreeg ik anderhalf jaar EMDR (Eye movement desensitization and reprocessing) therapie. Dit hielp heel goed. Nu ben ik zeg maar weer terug bij af en kan ik aan de slag met de depressie zelf.

 

Hoe is het zo gekomen dat je in de prostitutie terecht kwam

Toen ik in de ziektewet terecht kwam had ik overdag eigenlijk niets meer te doen. Ik raakte via via bevriend met een stel dat bij mij in de buurt woonde. Zij hadden 2 kinderen. Op een dag hadden ze een oppas nodig en ik ben toen gaan oppassen. Dit beviel mij, de kinderen en de ouders heel goed. Ik begon er steeds vaker te komen, ook overdag, en ik voelde me er heel erg thuis. Ze waren heel vriendelijk, complimenteus en ze prezen mij eigenlijk de hemel in.

‘Wat doe je dat goed met de kinderen!’

Ik was ook heel erg dol op de kinderen. Ik was toen 19 jaar en wilde eigenlijk het huis ontvluchten en op mezelf zijn. Dit leek voor mij perfect. Ik voelde me wel aangetrokken op de leefstijl van de ouders.

 

Wat voor levensstijl was dat

Toch wel wat crimineel. Ik vond dat heel erg stoer en spannend. Iedereen wist en zag dat ik met hun omging en dat vond ik stoer.  Ik stak het niet onder stoelen of banken.

 

Waaruit bleek het dat ze een crimineel bestaan hadden

De vader was een drugsdealer, hij dealde in cocaïne. Zijn vrouw gebruikte dat ook wel, hij trouwens ook. En er werden regelmatig feestjes gegeven. Ik vond de sfeer heel erg fijn omdat ik er altijd welkom was.

 

Ging je nog wel eens langs bij je ouders

Ja, heel soms. Ik had er niet zo heel veel meer te zoeken maar ik wist dat de deur altijd voor me open stond.

 

Hoe was het contact met de oppas ouders

Toen dacht ik wel goed. Ik kreeg van alles aangeboden zoals, een plek om te overnachten. Wat ze me ook heel snel aanboden. Ik voelde me gevleid dat ze me in huis wilde hebben.

‘Wat fijn dat ze me zo aardig vinden’

Later merkte ik dat het een actie van hun was waardoor ze me meer afhankelijk van hun konden maken. Als ik daar onderdak heb dan kan ik er ook niet zo snel weer weg. Dat was iets wat ik op dat moment niet zag. Achteraf besefte ik me dat dat wel duidelijke signalen waren.

Ik kreeg ook vaak drugs van ze, wat ik ook te gek vond. Bij alles dacht ik dat ze me wel heel aardig vonden.

 

Hoe ging het van kwaad tot erger

Ik woonde al na een paar maanden daar en voelde me heel erg verantwoordelijk voor de kinderen. De zorg voor ze werd steeds vaker aan mij overgelaten. Ook lieten ze steeds vaker doorschemeren dat er van alles niet betaald kon worden. De financiën waren een zooitje. Het was zelf zo dat er op een gegeven moment geen huur meer werd betaald en dat er geen luiers meer waren. Tegelijkertijd waren ze heel laks en alleen maar aan het feesten. Alsof het leven zonder gevolgen was voor ze.

Op een gegeven moment waren er vrienden van ze die mij vroegen of ze online meubels konden kopen maar dan wel op mijn naam. Het was een actie waarbij je dan pas over 2 jaar hoefde te betalen. Ze bestelde een hele inboedel en betaalde mij alvast een klein bedrag. De rest zou over 2 jaar terugbetaald worden. Ik zag er geen gevaar in. Zij hadden mij in huis genomen en ik wilde iets terug doen.

De man bleef me maar zeggen dat het allemaal wel goed zou komen omdat hij binnenkort een ‘grote deal’ zou doen. Ik nam alles maar gewoon aan. Ik was jong en zeer naïef!

Ik was jong, zat in de ziekte wet en had toen al een hele hoge schuld. Er werd van alles gekocht op mijn naam. Toen ik hier na de prostitutie hulp voor zocht bleek dat ik een schuld van 16.000 euro had.

De man en de vrouw hebben elkaar, bleek dus na een tijdje, leren kennen toen de vrouw zelf in de prostitutie zat. Ze dacht dat hij een klant was maar hij bleek een pooier te zijn. Toen ze zwanger van hem werd besloten ze om bij elkaar te blijven en zij stopte met het werk. Het bleek later dat zij niet zijn eerste prostituee was, hij had er veel meer gehad.

 

Hoe bracht hij dit naar jou, het feit dat hij pooier was

Hij vertelde het me wel alleen dan heel lacherig alsof het niets was. Hij was voorheen heel erg gewelddadig maar omdat hij steeds lachte wanneer hij daar over vertelde. Daardoor kon ik hem niet zo serieus nemen. Een verhaal was bijvoorbeeld, dat op een gegeven moment er een nieuw stel in de hoerenbuurt gaan werken. De vrouw, de prostituee, hadden ze ontvoerd en ze hebben haar heel erg toegetakeld. Ze hebben haar met honkbal knuppels verkracht. Ze moest haar man huilend opbellen en hem zeggen dat hij zo snel mogelijk een bepaald bedrag moest betalen als hij haar nog levend terug wilde zien.

 

Hoe was dat voor jou om zoiets vreselijks te horen

Het klonk onwerkelijk, net als in een film een spannend verhaal. Ik kon me niet voorstellen dat dat soort dingen echt gebeurde. Ik wist niet wat ik ermee aan moest. Ik zag op dat moment niet helemaal in dat een ‘hoertje’ ook een mens is. Als je dit nooit zelf bent geweest dan is het een ver van je bed show.  Als er dan iemand zo denigrerend over praat dan ga je er snel in mee omdat je er verder geen kennis van hebt.

 

Voelde je geen angst als hij je dit zo vertelde

Nee, want het ging over ‘hoertjes’ niet over meiden die hij zag als zijn ‘zus’ want zo noemde hij mij altijd. Ik zorgde voor zijn kinderen dus ik voelde me heel wat.

 

Hoe brachten ze het naar jou toe dat ze van jou eigenlijk hetzelfde verwachtte

Op een gegeven moment konden we dus de huur niet meer betalen en toen zei de vrouw:

‘Luister, je weet dat ik dat werk vroeger heb gedan. We moeten echt heel snel de huur betalen anders staan we met z’n allen op straat, dus ook de kinderen. Hij weet een club aan de andere kant van het land. Daar ga ik werkenwant morgen kunnen we er al terecht. We gaan met z’n allen. Jij dus ook want jij moet voor de kinderen zorgen.’

Zo gebeurde het dat we met z’n allen in een motel zaten. De vrouw was trouwens niet meer wat ze vroeger was, merkte ze al snel. Vroeger was ze mooi slank en verdiende ze heel goed. Nu na 2 dagen werken kwam ze terug met de mededeling dat ze eigenlijk helemaal niets had verdiend. Maar er moest nu ook nog huur voor de kamers van het motel betaald worden.

Nou dan zit je daar, en toen zeiden hun dat ik wel heel veel zou kunnen verdienen in de club. Hij wist dat ik wel van seks hield omdat het wel eens voor was gekomen dat ik met een van de vrienden van de man in bed beland was tijdens een feest.

‘Het is precies hetzelfde als met mijn vrienden, alleen moet je nu je ogen maar dicht doen. En je krijgt er nu ook nog geld voor!’

Toen ging ik over stag en heb ik het gedaan. Ik vond in ieder geval wel dat ik moest proberen om aan geld te komen. Als ik het niet zou trekken dan zou ik altijd nog kunnen stoppen. Ik wilde het wel proberen maar ik wilde niet nuchter zijn, dus vroeg ik om cocaïne.  Heel naïef achteraf, want dat is nu precies het gene waarmee je je afhankelijk maakt. Maar ik hoopte zo, dat ik er met niet zo heel veel schade vanaf zou komen.

Na 8 dagen werken had ik het geld voor de huur bij elkaar. Ze vertelde me dat als ik door ging ik mijn schulden ook meteen kon afbetalen. Zij zouden, volgens de afspraak, het geld aan mij terug betalen. Nu stond ik dus zelf te werken voor die schuld.

 

Hoe was je eerste keer dat je bij een klant was

Ik was heel erg aan het trillen van de zenuwen. Ik was bang dat ik het condoom zou laten vallen of het niet goed om deed. Toen ik op een gegeven moment met een klant in bed lag zag ik dat ik mijn gordijn niet goed had dicht gedaan. Iedereen kon me dus naakt zien liggen. Er liepen dus allemaal mensen langs maar ik wist niet wat ik moest doen dus liet ik het maar zo.

 

Had je van te voren instructies gehad over wat je moest doen of wat je moest zeggen

Ja, de vrouw had me van te voren wel het een en ander uitgelegd. Hoe je bijvoorbeeld met je mond een condoom om moet doen ofzo. Ze was de eerste dag ook meegegaan, we waren dan met z’n twee aan het werk bij hetzelfde raam. In de club zelf had ze een vrouw de opdracht gegeven mij dingen uit te leggen als ik vragen had. Ook kwam de eigenaar van de club regelmatig kijken of ik het wel goed deed. Ik kreeg wel een keer op mijn kop. De vrouw had me gezegd dat als ik mijn BH uit deed ik hier ook extra geld voor moest vragen. Ik wist niet dat dat niet gebruikelijk was in die club.

 

Wat gebeurde er toen je terug kwam

De man vertelde me dat hij nog wel een plek wist waar ik kon werken. Zo gebeurde het dus ook en kon ik niet meer stoppen. Dit omdat ik op een gegeven moment alleen nog maar werkte voor de coke. Ik was zo erg verslaafd geworden.

 

Wat wilde je met je drugsgebruik verdrukken

Ik wilde niet dat het te intiem werd. Als je een jongen tegen komt in de kroeg en je gaat met hem flirten dan is dat heel anders dan met een klant. Ik wilde dat afvlakken. Ik wilde niet intiem zijn en dat lukte ook goed met coke.

 

Hoe voelde je je achteraf

Toen had ik niet zo heel veel last van. Omdat ik dag en nacht onder invloed was. Maar als ik daarvan bij kwam was ik moe zo vreselijk moe. Ik kon wel dagen lang slapen. Ik was echt helemaal kapot.

 

Hoe lang heeft dit geduurd

Een paar maanden, toen besefte ik dat ik er helemaal aan onder door ging. Ik zocht, via een chatbox,  iemand om mee te praten. Ik vond iemand die heel bezorgd om mij was en wilde dat ik ging stoppen bij hun. Hij bood me vervolgens een plek aan in Utrecht om te werken. Ik wist dat de bootjes daar heel goed verdiende.

 

Hoe liet je het je ’werkgever’ weten dat je een bootje had

Toen ik het hem vertelde schreeuwde hij dat ik niet zomaar voor een andere pooier kon gaan werken. Pas toen viel het kwartje bij mij dat ik niets meer was dan een hoertje voor hem. Toen heb ik mijn spullen gepakt en ben ik alsnog in Utrecht gaan werken.

 

Hoe kwam het denk je dat hij je zomaar liet gaan

Ik had geen relatie of kind met hem. In dat opzicht kon hij me niet vasthouden.

 

Liet hij je daarna echt met rust

Nee, ik merkte al snel dat hij met verhalen kwam dat hij nog geld van me kreeg omdat hij een boete had gehad toen hij daar en daar met mij was. Ik dacht terug aan de verhalen die hij me verteld had en wist dat ik ze nu wel serieus moest gaan nemen. En zo bleek het ook want ik kon niet meer terug naar mijn eigen woonplaats zonder consequenties. Daar woonde hij ook en hij bedreigde me. Ik wist dat hij nog op zoek was naar een ander meisje die hem bedonderd had en dat hij haar gezicht wilde verminken. Hij liet me dus fysiek wel gaan maar het had wel consequenties.

 

Hoe was het in Utrecht

Ik ging van het ene hopeloze geval naar het andere. Het bootje bleek maar 1 avond ter beschikking te zijn en de naam was: ‘het mazzel bootje’ (je hebt dus ‘mazzel’ als er 1 klant kwam) Zo ging het nog een tijdje door. Verslaaft, depressief en ik maakte geen goede beslissingen.

 

Wat was je omkeer moment. Wanneer ging het echt niet meer

Dat was in Amsterdam. Ik zakte in elkaar op mijn kamer en kon alleen nog maar huilen. Ik had echt een zenuwinzinking. Ik moest iets doen want anders was ik morgen dood. Het enige wat ik me kon bedenken was dat ik mijn ouders moest bellen. Eerlijk moest zijn naar ze en alles moest vertellen.

‘Mam, ik heb jullie zo nodig. Ik heb er een potje van gemaakt en ik moet jullie zoveel vertellen. Mag ik morgen naar jullie toe komen?’

‘Natuurlijk, mag dat’

De volgende dag ben ik naar huis gegaan ondanks het feit dat ik heel erg bang was. ik had heel erg het gevoel dat het allemaal mijn eigen schuld was. Ik verweet mezelf heel veel en schaamde me heel erg. Gelukkig zagen mijn ouders dat anders. Ze hebben me niets verweten en waren heel erg begripvol.

‘Pap en mam ik vind het zo erg dat ik jullie teleurgesteld heb…’

‘Lieve Jasmijn, ik vind het heel erg voor ons maar vind het nog veel erger voor jou’

 

Wat heb je hiervan geleerd

Je zei me dat jij nooit dat stukje hebt gehad van de basis waar je op kon terug vallen. Ik ben blij dat ik dat wel heb gehad. Ik weet nu hoe belangrijk het is als je met iemand kunt afspreken dat je  daar ALTIJD terecht kan met je verhaal. Het zou fijn zijn als mensen zo’n punt hebben. Dat mensen met elkaar in gesprek gaan:

‘Als ik echt in de problemen, zit mag ik jou dan bellen?’

Wat ik tijdens EMDR nog heb geleerd is dat ik niet waardeloos ben, door wat ik heb meegemaakt. Maar dat ik het heb meegemaakt, juist doordat ik waardevol ben.

 Jasmijn_002

 

Lieve Jasmijn, heel erg bedankt voor het delen van je verhaal. Ik ben heel erg blij voor je dat je zulke lieve en begripvolle ouders hebt die voor je klaar stonden! Bedankt voor je openhartigheid. We hebben ieder op onze eigen manier een hele waardevolle missie. Ik hoop dat je meiden kan aanmoedigen met je verhaal. Je zei me dat het niets met dapper zijn heeft te maken maar ik vind het heel dapper van je dat je besloot open te zijn en hulp te vragen. Dit vereist heel veel Lef en dat heb jij gedaan!

Succes met alles!

Liefs,

Rabia Pearl

 

www.everyoneweb.com/jasmijnopentogen