Geen geld? Geen rechtshulp!

In het volgende blog wil ik het hebben over het belang van rechtshulp voor mensen die financieel niet veel te besteden hebben. Wellicht heb je op het nieuws of de krant hier berichten over gehoord. Minister Sander Dekker (VVD) wil het aantal gesubsidieerde juridische procedures verminderen. Er zou 125 miljoen extra geld nodig zijn om mensen met een klein budget hulp te kunnen blijven verlenen met juridische geschillen. Hij overweegt om dit niet te doen en zegt dus eigenlijk dat mensen met weinig geld zelf hun juridische kosten maar moeten betalen. Ik hoop dat hij wel budget heeft voor de gevolgen van deze beslissing. In dit blog wil ik vertellen wat de noodzaak voor mij was.

Lees verder

5 Juli presentatie onderzoek ‘Stigma en Geweld’ in het VU van Amsterdam

Lieve sekswerkers van Nederland,

Graag wil ik jullie uitnodigen om de bovenstaande conferentie bij te wonen met mij en het team van Proud en Soa Aids Nederland. We hebben in 2017 samen 300 sekswerkers gesproken naar hun ervaring m.b.t hun werk. Dit was voor mij een one in a lifetime experience. Ik heb er zo veel geleerd, gelachen, gehuild en ook samen geheeld.

Het heeft even geduurd maar nu is alles verwerkt en is er overzicht van de stand van zaken binnen de prostitutie in Nederland. Een dergelijk onderzoek is er (in Nederland) nog nooit geweest en ik vind het een eer er aan mee gewerkt te hebben. Toch wil ik alle lof geven aan de respondenten. Voor hun moed en openheid. Willen jullie 5 juli vrij houden om er samen heen te gaan en te leren wat het onderzoek opgeleverd heeft?

Om je aan te melden klik op de link bij mijn Facebook post: Rabia Pearl

Liefs,

Rabia Pearl

Ik ben vandaag zo vrolijk zo vrolijk zo vrolijk. Ik ben behoorlijk vrolijk volgens mij heeft de minister mijn gebedje gehoord!

Gister (21-1-’18) keek ik even online naar wat het nieuws was. Ik heb geen tv dus dan maar even zo om toch op de hoogte te blijven van wat er speelt in het land. Mijn oog viel op een artikel over jeugdzorg en ik sprong van de bank om een dansje te maken. Zelfs mijn pleegbroer appte me om dit te vertellen. “Jeugdzorg verlengt de zorg van pleegkinderen naar 21 jaar” In het volgende blog uitleg waarom dit echt heel heel belangrijk is.

Lees verder

Misbruik in de media

Een goede vriend vroeg me pas waarom ik juist NU geen blog schreef. Misbruik is de afgelopen maanden erg actueel in het nieuws geweest. Ik heb geen tv zenders op m’n tv maar het is mij natuurlijk niet ontgaan. Hij had gelijk en ik voelde weerstand. Het voelde voor mezelf niet ok om er juist nu niets over te schrijven. Ik heb eerst voor mezelf moeten onderzoeken waar deze weerstand vandaan kwam en wat er precies aan de hand was en speelde in de media. Kwam het te dichtbij? Nee, dat was het niet. Ik ben boos en niet alleen op de misbruikers.

Lees verder

Doel behaald

Vorige week kreeg ik dan eindelijk een telefoontje van mijn leidinggevende dat we de 300 interviews behaald hebben. Ik hing op en voelde mijn tranen branden. Dit project heeft me zoveel geleerd en ik ben zo veel bijzondere mensen tegen gekomen. Ik realiseerde me ook dat ik volgens mij nog nooit zo bewust mijn werk heb gedaan. Ik heb rond de 50 mensen geïnterviewd en ik kan me van, bijna, allemaal de gezichten en verhalen nog herinneren. Geen dissociatie, gewoon zitten vragen, luisteren en er zijn.

Lees verder

Stem zonder Gezicht

‘Stem zonder Gezicht’ ik hoefde Parel, het kleine meisje van vijf jaar in mij, niet uit te leggen waar deze stichting voor staat. Ik hoefde haar niet uit te leggen dat er in Nederland en wereldwijd heel veel kinderen zijn die in armoede leven, honger lijden, niet gehoord worden en vooral niet onbezorgd kunnen opgroeien. Iets wat elk kind verdiend, dit is hun recht maar helaas staat dit ver van de realiteit. In Nederland leven 1 op de 8 kinderen in armoede. (cijfers: CBS)

Lees verder

Vergeven maar zeker niet vergeten

‘Geef het een plekje’ deze term kennen jullie vast wel of ‘Vergeven en vergeten’. Ik heb hier vaak over nagedacht. Wat houden deze woorden nou echt in? Wat is er de waarde van en wat zeg je precies? Bij het woord vergeven voel ik altijd onrust in me naar boven borrelen. Soraya haat dit woord tot op het bot. Vergeven staat, voor haar, gelijk aan: ‘Oke, je hebt me onjuist bejegend. Ik zal nooit een excuus van je krijgen dus word er van mij verwacht dat ik het vergeet, verder ga met mijn leven en doe alsof de pijn (die jij veroorzaakt hebt) er niet is. Ik snap deze beredenering heel goed van haar.

Lees verder

hoe word je een bliksemafleider?

Zoals ik al eens schreef, ik ben heel erg bang voor onweer. Ik weet nog dat toen ik in het kindertehuis woonde, 5 jaar, ik een gastgezin kreeg. Ze woonde praktisch tegenover het tehuis en ik ging er met een leiding naar toe om kennis te maken. Ik weet nog dat ik op het weggetje naar hun huis toe liep en de omgeving bekeek. Ze woonde in een heel groot vrijstaand huis midden in een weiland. In een straal van, ik denk, 500 meter stonden er geen bomen of objecten. Ik weet nog dat ik naar binnen liep, me netjes voorstelde en vroeg: ‘Heeft u een bliksemafleider mevrouw? Ik kon er geen zien op het dak. Als u die niet heeft dan kan ik hier niet logeren want ik ben bang voor het onweer.’ Iedereen keek me vragend aan. Als antwoord kreeg ik te horen dat ze er wel een hadden maar deze stond achter de schoorsteen. ‘Oke, daar ben ik blij om!’

Lees verder